راه حل های طراحی روشنایی خیابان برای جاده های خاص

 

طراحی روشنایی خیابانجزء ضروری زیرساخت های حمل و نقل شهری است. این به طور مستقیم بر ایمنی رانندگی در شب و حرکت عابر پیاده و همچنین راندمان کلی ترافیک تأثیر می گذارد. این مقاله بر روی سناریوهای مختلف جاده های خاص تمرکز دارد و راهنمایی های دقیق در مورد استانداردهای طراحی روشنایی خیابان و ملاحظات اجرایی ارائه می دهد. هدف توسعه راه‌حل‌های طراحی روشنایی جامع و عملی متناسب با برنامه‌های{3}}جهانی واقعی است.

 

طراحی روشنایی تقاطع ها

در یک تقاطع-چهارطرفه، بسته به شرایط خاص جاده و نیازهای روشنایی، ممکن است لامپ ها در یک طرف جاده، به صورت پلکانی، یا به صورت متقارن چیده شوند. در صورت لزوم باید چراغ های اضافی روی قطب ها نصب شود تا نیازهای روشنایی جاده را برآورده کند.

 

تقاطع های بزرگ ممکن است نیاز به روشنایی تکمیلی داشته باشند. این نورپردازی می‌تواند از چیدمان نورپردازی معمولی یا سیستم نورپردازی نیمه{1}}بالا-دکل استفاده کند، در حالی که تابش خیره کننده باید به طور موثر کنترل شود.

 

همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، در یک تقاطع T-، چراغ‌ها باید در انتهای جاده پایانه نصب شوند تا طرح و ساختار راه به وضوح مشخص شود.

 

 

روشنایی در یک دوربرگردان باید به وضوح جزیره مرکزی، جزایر ترافیکی و محدودیت ها را روشن کند. هنگامی که از روشنایی معمولی استفاده می شود، چراغ ها ترجیحاً باید در امتداد ضلع بیرونی جاده مدور نصب شوند، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است.

 

هنگامی که جزیره مرکزی قطر نسبتاً زیادی دارد، ممکن است{0}}نورپردازی دکل بالایی در جزیره نصب شود. لامپ ها باید بر اساس این اصل که روشنایی جاده باید بیشتر از روشنایی جزیره مرکزی باشد، انتخاب و محل قطب ها تعیین شود.

 

 

طراحی روشنایی خیابان بخش های جاده منحنی

برای بخش های جاده منحنی با شعاع 1000 متر یا بیشتر، طراحی روشنایی ممکن است از همان رویکردی که برای بخش های جاده مستقیم استفاده می شود پیروی کند.

 

برای بخش های جاده منحنی با شعاع کمتر از 1000 متر، چراغ ها باید در امتداد خارج از منحنی نصب شوند. همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، فاصله بین چراغ ها ترجیحاً باید 50٪ تا 70٪ از فاصله مورد استفاده در بخش های مستقیم جاده باشد. طول لامپ ها نیز باید بر این اساس کوتاه شود.

 

 

در بخش‌های جاده منحنی معکوس، چراغ‌ها ترجیحاً باید در امتداد یک طرف جاده چیده شوند. در صورتی که این ترتیب دید راننده را مسدود کند، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، ممکن است لامپ های تکمیلی در امتداد خارج منحنی نصب شوند.

 

 

هنگامی که جاده به اندازه کافی عریض است که نیاز به چراغ های روشنایی در دو طرف دارد، آرایش متقارن توصیه می شود. توجه ویژه ای باید به قرار دادن چراغ ها در پیچ انجام شود: همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، آنها نباید بر روی امتداد تراز چراغ های مورد استفاده در بخش جاده مستقیم نصب شوند.

 

 

روگذرها و زیرگذرها

هنگامی که از روشنایی معمولی استفاده می شود، روشنایی ارائه شده توسط لامپ های نصب شده در امتداد زیرگذر باید به طور موثر با روشنایی ارائه شده توسط لامپ های دو طرف روگذر ارتباط برقرار کند. میانگین روشنایی سطح جاده در زیر پل باید با سطح روشنایی سطح جاده در خارج از پل یکسان باشد.

 

ممکن است چراغ‌های دیواری-روی ستون‌های پل نصب شوند، یا ممکن است چراغ‌هایی روی جان پناه‌های زیر پل نصب شوند تا روشنایی زیرگذر را تامین کنند.

 

یکنواختی متوسط ​​روشنایی جاده روگذر باید با راه های ارتباطی مطابقت داشته باشد. لامپ‌ها ممکن است در سازه‌های نگهدارنده پل روگذر نصب شوند، یا از-روشنایی سطح پایین-مانند روشنایی پاراپت-تنها برای روشن کردن جاده روگذر استفاده شود.

 

برای روگذرها و زیرگذرهای بزرگ، می‌توان از نور{0}دکل بلند استفاده کرد و روشنایی تکمیلی برای زیرگذر در نظر گرفته شده است.

 

طراحی روشنایی خیابان برای جاده های مرتفع و تقاطع

سطوح روشنایی راه های بالا و پایین هر کدام باید با راه های ارتباطی سازگار باشد.

 

جاده فوقانی ترجیحاً باید از روشنایی معمولی استفاده کند. هنگامی که از یک منطقه مسکونی عبور می کند، نورپردازی در سطح پایین-توصیه می شود.

 

همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، برای ناحیه زیر پل در جاده پایینی، چراغ‌ها را می‌توان در امتداد جانواره‌ها در هر دو طرف زیر عرشه پل بالایی نصب کرد، یا چراغ‌های دیواری-روی ستون‌های پل نصب شوند تا روشنایی راه پایینی را تامین کنند، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است.

 

سطح روشنایی رمپ های اتصال به پل و خروج از آن نباید کمتر از سطح روشنایی جاده روی پل باشد. ممکن است از نورپردازی معمولی جاده یا نورپردازی سطح پایین- استفاده شود.

 

برای جاده‌های مرتفع با خطوط چندگانه موتور{0}}، هنگامی که اطمینان از یکنواختی کافی و کنترل تابش خیره کننده دشوار است، نباید از نور پاراپت به عنوان روشنایی کاربردی استفاده کرد.

 

 

طراحی روشنایی خیابان برای زیرگذرهای عابر پیاده

زیرگذرهای کوتاه و مستقیم عابر پیاده با نور طبیعی کافی فقط می توانند به روشنایی شبانه مجهز شوند.

 

برای ورودی‌ها و خروجی‌های زیرگذر عابر پیاده واقع در مناطقی که روشنایی خیابان مجاور ندارند، باید نور اختصاصی تعبیه شود. میانگین روشنایی افقی روی پله ها ترجیحاً باید 30 lx و حداقل روشنایی افقی 15 lx باشد.

 

در داخل زیرگذر عابر پیاده، میانگین روشنایی افقی ترجیحاً باید 30 لیتر در شب و 100 لیتر در روز باشد. حداقل روشنایی افقی باید 15 lx در شب و 50 lx در روز باشد. روشنایی عمودی نیز باید ارائه شود.

 

روگذرهای عابر پیاده

پل روگذر عابر پیاده که از جاده ای با امکانات روشنایی موجود عبور می کند، لزوماً نیاز به روشنایی جداگانه ندارد. در صورت لزوم، ارتفاع و موقعیت نصب تیرهای چراغ خیابان در مجاورت هر دو طرف روگذر، و همچنین پیکربندی منابع نور و لامپ ها، باید با توجه به نیازهای روشنایی عرشه پل تنظیم شود.

 

روشنایی اختصاصی روگذر عابر پیاده ترجیحاً باید زمانی نصب شود که روشنایی عرشه پل کمتر از 2 lx یا روشنایی روی پله ها کمتر از 5 lx باشد.

 

برای روگذرهای عابر پیاده مجهز به روشنایی اختصاصی، میانگین روشنایی افقی روی عرشه پل نباید کمتر از 5 lx باشد. روشنایی پله ها باید بر این اساس افزایش یابد. نسبت روشنایی افقی روی پله ها به روشنایی عمودی روی رایزرها نباید کمتر از 2:1 باشد.

 

امکانات روشنایی روی روگذرهای عابر پیاده باید طوری طراحی شوند که از ایجاد تابش خیره کننده عابران پیاده یا رانندگان وسایل نقلیه موتوری جلوگیری شود.

 

 

طراحی روشنایی خیابان گذرگاه های عابر پیاده

میانگین روشنایی افقی در یک گذرگاه عابر پیاده نباید کمتر از 1.5 برابر جاده ای باشد که گذرگاه در آن قرار دارد.

 

روشنایی عمودی باید برای عابران پیاده از جهت رو به وسایل نقلیه نزدیک ارائه شود.

 

چراغ های تکمیلی ترجیحاً باید در گذرگاه های عابر پیاده نصب شوند. چراغ‌های معمولی جاده‌ای از همان نوع که در جاده‌های مجاور موتور-خودرو استفاده می‌شوند، ممکن است در نزدیکی تقاطع نصب شوند. از طرف دیگر، چراغ‌های باریک{3}}جهت‌دار ممکن است در بالای گذرگاه نصب شوند.

 

این چراغ‌ها نباید باعث خیرگی عابران پیاده یا رانندگان وسایل نقلیه موتوری- شوند. در صورت لزوم، ممکن است دستگاه‌های محافظ اختصاصی در داخل لامپ‌ها نصب شوند، یا زاویه شیب چراغ ممکن است برای کنترل تابش نور تنظیم شود.

 

همچنین ممکن است از نوع دیگری از منبع نور با منبع نور مورد استفاده برای روشنایی جاده های اطراف استفاده شود.

 

هنگامی که نورپردازی تزئینی بر روی ساختمان‌ها، سازه‌ها، درختان کنار جاده، کمربند سبز، روگذرهای عابر پیاده، پل‌ها یا تقاطع‌های درجه-جدا شده در دو طرف جاده نصب می‌شود، نباید با روشنایی عملکردی جاده مغایرت داشته باشد یا اثربخشی آن را کاهش دهد. نورپردازی تزئینی و نورپردازی کاربردی ترجیحا باید در یک طرح هماهنگ ادغام شوند.

 

نتیجه گیری

به دنبال اینطراحی روشنایی خیابان برای جاده‌های خاص-می‌تواند به طور موثر نقاط کور نور شبانه و تداخل بصری را از بین ببرد. همچنین می‌تواند ایمنی و راحتی سفر شبانه را در بخش‌های ویژه جاده‌های شهری بهبود بخشد و به ایجاد یک سیستم روشنایی جاده‌های شهری استاندارد، کارآمد و کاربرگرا کمک کند.